Van burn-out naar een eigen praktijk: mijn reis als NEI-therapeut
Toen NEI-therapie begin januari 2024 op mijn pad kwam tijdens mijn burn-out, voelde ik een golf van energie door mij heen gaan. Een bruisende bal van energie in mijn onderbuik. Ik ging AAN van NEI en voelde aan alles dat ik de opleiding tot NEI-therapeut wilde volgen. Al snel volgde het verdiepingsdeel van NEI en waren de eerste ideeën om een eigen praktijk als NEI-therapeut al ontstaan.
Ik deed vele sessies op mijzelf om weer in balans te komen. Laagje voor laagje pelde ik overtuigingen, angsten, saboteurs, karakterstructuren en emotionele blokkades af. Langzaam maar zeker kwam ik steeds dichter terug naar wie ik al lange tijd niet meer echt was. Ik voelde me weer lekkerder in mijn vel zitten, ik stond steviger, was relaxter en weer vol energie. Het jarenlange gevoel van stress, was veel meer op de achtergrond verdwenen.
In juli 2024 schreef ik mijn praktijk in bij de KVK, en hielp ik dat jaar meerdere vrouwen en kinderen van hun klachten af. Man, wat vond ik dit “werk” toch tof! Het voelde ook helemaal niet als werk. Het ging zo vanzelf, ik was helemaal in mijn elementje.
Daarnaast bleef ik sessies op mezelf toepassen als ik tegen dingen aanliep. Ik merkte hoe ik steeds makkelijker bij mijzelf kon voelen waar ik naar toe mocht groeien. Waar ik ja en nee tegen mocht zeggen. Dat ik mijn grenzen beter kon bewaken, zonder dat ik mij schuldig voelde. Dit was niet altijd even makkelijk en heeft ook wel voor wat struggles gezorgd. Want mensen waren niet echt gewend dat ik mijn grens aangaf.
Ik zei in het verleden namelijk vaak ‘ja’ als ik eigenlijk nee voelde. Ik ging vaak mee met iemand anders zijn mening of idee, maar sprak die van mij minder snel uit, hoewel ik toch zeker wel een mening had. Maar om conflicten te vermijden, hield ik m’n mond.
Gelukkig ontstonden er nooit extreem grote conflicten en kon ik samen met anderen door goed te blijven communiceren altijd weer tot oplossingen en wederzijds begrip komen.
Toch bleef ik ook tegen dingen aanlopen waar ik niet echt mijn vinger op kon leggen. Zo schoot ik snel in mijn hoofd en ging ik piekeren, probeerde ik verklaringen te vinden in bepaalde situaties, of kon ik me ineens heel emotioneel of boos voelen, terwijl ik vlak daarvoor nog vrolijk was. Daarnaast had ik nog vaak last van spanning en stress in mijn lijf, voelde ik me opgejaagd maar snapte ik niet heel goed waarom, want ik zat toch lekker in mijn vel? Ik was ook veel opzoek naar bevestiging van anderen. Dit bracht regelmatig enige verwarring met zich mee, want ik merkte wel dat ik terugviel in oude patronen van vóór mijn burn-out, maar die patronen helemaal doorbreken, leek me niet te lukken.
Tot ik vorig jaar in maart kennis maakte met Human Design.
Ik werd uitgenodigd door een mede NEI-therapeut om eens laagdrempelig kennis te maken en te kletsen over wat wij deden. Ik vertelde tijdens de kennismaking over mijn ervaringen maar ook over waar ik nog wel eens tegenaan liep. Waarop zij zei; ‘joh, misschien is het interessant om eens te kijken naar je Human Design!’
Ze pakte mijn chart erbij (mijn geboorte info had ze tijdens het maken van de afspraak al gekregen) en begon te vertellen wat ze zag:
Een open Hoofd centrum ( ben je uit je kracht, dan zit je veel in het hoofd en weinig in het lijf, zoek je voortdurend verklaringen, voel je je mentaal overweldigd…)
Een open Wortel centrum (ben je uit je kracht, dan voel je constante gejaagdheid, zonder écht te weten waardoor, wilt je alles eerst afwerken voordat je rust mag nemen…)
Een open Milt centrum (ben je uit je kracht dan zoek je constant bevestiging of veiligheid buiten jezelf, blijf je vasthouden aan ‘ongezonde’ situaties uit angst voor verandering…)
Een gesloten Sacraal centrum (ben je uit je kracht dan heb je een actieve en energieke houding, maar kan je maar moeilijk stoppen, voel je je verplicht om door te gaan, zelfs als je voelt dat het niet meer goed past…)
6/3 combinatie: Het Rolmodel & De Martelaar:
Iemand die leert door vallen en opstaan, zeker in de eerste 30 jaar van het leven. Iemand die leert door te ervaren, door te doen, door te reflecteren en te experimenteren. Iemand die kan blijven hangen in oude pijn of teleurstelling, mist rust en overzicht door constante innerlijke onrust. Heeft vaak een pad dat afwijkt van de norm (hallo verhuizing naar Amerika tegen alle adviezen in!
En hoe meer zij vertelde, hoe meer ik weer AAN ging. Want WOW wat vond ik deze kennis vet interessant! Het was alsof zij mij kende, terwijl wij pas 20 minuten aan het bellen waren. BIZAR!
Weer kwam die bruisende bal van energie in mijn onderbuik.
Ik voelde welke richting het gesprek op ging en nog voordat zij het vroeg, gooide ik het er uit; ik wil van jou leren hoe dit werkt. Ik wil jouw Human Design cursus volgen!
Dus zo geschiedde; ik begon in april de 100daagse cursus, die ik ook weer opslurpte. Want wát een toffe informatie. Zo interessant om te leren over mijn eigen energie, maar ook de energietypes van mijn kinderen en vriend of dierbaren in mijn omgeving. Ik ging ze ineens veel beter begrijpen; waarom ze deden wat ze deden, waarom ze op een bepaalde manier reageerde, of waarom mijn dochter bijvoorbeeld soms ineens zó ontzettend moe was en alleen maar kon slapen.
Maar ik leerde niet alleen maar de kennis over Human Design. Ik leerde ook hoe ik met NEI, blokkades in het systeem aan kon pakken vanuit het oogpunt van Human Design, vanuit iemand zijn energetische blauwdruk. Hoe ik conditioneringen, vastgeroeste patronen en blokkades in de profielcombinatie of in de centra kon herkennen en anderen op deze manier kon helpen dat los te laten.
En daarom vind ik deze combinatie écht daadwerkelijk goud.
Human Design & NEI heeft mij echt geholpen met een hele moeilijke keuze.
Want de wens om volledig te gaan ondernemen, om mezelf te dragen, om financieel vrij te zijn en mijn eigen agenda te beheren heb ik al een tijdje. Maar de keuze maken om dat ook echt te gaan doen, die was echt niet makkelijk… ik bleef mezelf saboteren, angsten voor te kort, belemmerende overtuigingen, het kwam allemaal voorbij. Mijn systeem ging elke keer op slot als ik aan het idee dacht om volledig te ondernemen…
Dus ik parkeerde mijn wens. Maar ik ging steeds meer klachten ervaren. Ik kreeg last van mijn linker enkel en mijn rechter lies. Ik kreeg last van nek en schouder klachten. Ik sliep onrustiger. De wens om volledig te ondernemen werd steeds sterker. Maar de gedachten om het oude vertrouwde los te laten, om niet meer in het kinderdagverblijf te werken, om mijn lieve collega’s te moeten missen, zorgde voor heel veel onrust en spanning in mijn systeem.
Tot ik in een traject stapte bij een NEI-therapeut die ondernemers helpt met hun onderneming, maar ook met zelfontwikkeling. 10 weken lang doken we de diepte in. Werd ik door haar gedragen. Deden we energetische oefeningen, hielp zij mij met inzichten, doorbraken we mijn patronen en overtuigingen die mij klein hielden door middel van NEI, en pelden we samen laagjes af van mijn spreekwoordelijke ui.
Ik bekeek met haar mijn aanbod, met name het stukje Human Design en waarom ik het eigenlijk nog niet toe paste in mijn praktijk. Want ook daar hield ik mezelf klein. Ik kende de theorie. Maar het voelde nog niet goed genoeg om het daadwerkelijk tijdens sessies toe te gaan passen. ‘Eerst nog even een paar keer de theorie doorlezen, voordat ik het ga doen. Ik wil in het nieuwe jaar mijn pilot gaan lanceren.’ Zei ik tijdens de live dag tegen haar.
Ze vroeg mij waarom ik nu niet begon, ‘je kent de theorie.’
En haar opmerking; jij leert door vallen, opstaan en experimenteren. Zie het als je speeltuin. Wil je op de schommel, ga je op de schommel. Wil je van de glijbaan, dan doe je dat. Het is jouw praktijk, jij mag zelf bepalen hoe het gaat en wanneer je wat doet. Er is geen richtlijn.
Het zorgde er voor dat ik ineens heel anders keek naar mijn “issue”. Op dat moment besloot ik een Human Design & NEI pilot te lanceren. Ik deelde mijn pilot bij twee vrouwen die al eerder een traject bij mij hadden gedaan en volmondig stapte ze in.
Inmiddels zijn we een paar maanden verder, is één van de vrouwen net klaar met haar pilot traject en merkt zij heel veel verschil van vóór het traject. Zo zat zij al jaren vast in een pleasende rol. Ze bewaakte haar grens niet en heeft in het verleden al twee keer een burn-out gehad. En nu? Ze is uit die pleasende rol gestapt. Ze helpt nog steeds anderen met plezier, maar vanuit haar eigen energie, wanneer het voor háár goed voelt en niet omdat ze denkt dat ze dat verplicht is. Ze bewaakt haar grens, ze slaapt beter en langer, ze is energieker en zit veel lekkerder in haar vel.
Daarnaast zijn er al meerdere vrouwen in de praktijk geweest waarbij het Human Design erbij gepakt werd, waar we samen allerlei blokkades vanuit hun energetische blauwdruk hebben losgelaten. Die nu innerlijke rust en helderheid ervaren. Zich energieker voelen, steviger staan.
En echt, elke sessie weer vind ik magisch. Geen sessie is hetzelfde, zelfs niet als er meerdere vrouwen zijn met hetzelfde thema, er zitten andere emoties onder die blokkades. Ik vind het daadwerkelijk iets fascinerends. En ik doe het op mijn manier, wat voor nu passend voelt.
Ondertussen deed ik ook op mezelf meerdere sessies vanuit mijn Human Design. Ik pakte mijn grootste blokkades aan, die er voor zorgde dat ik mezelf nog klein hield. En zo ontstond er ruimte. Ruimte om te voelen welke richting ik op mocht gaan.
Dit bleek niet meer de richting van het kinderdagverblijf. Ook niet voor één dagje of als invalster. Ik voelde heel sterk dat ik klaar was om de sprong te wagen, om te kiezen om volledig te gaan ondernemen.
Het allermooiste? Mijn systeem sloeg niet vast.
Ik voelde juist diepe rust. Een borrelende energie in mijn onderbuik bij de gedachte dat ik het werk als NEI-therapeut nóg vaker kon gaan doen. Ideeën stroomde binnen. Ik voelde me blij, opgelucht en dankbaar.
Voelde ik alleen dat?
Nee. Naast die blijdschap kwam ook verdriet omhoog. Want mijn lieve collega’s en de kinderen van mijn groep, die ga ik enorm missen. Want het werk bij het kinderdagverblijf heeft mij ook heel veel mooie dingen gebracht. Hechte relaties, fijne herinneringen en momenten waar ik ontzettend veel heb geleerd.
Maar inmiddels weet ik dat dit naast elkaar mag bestaan.
Dat ik een keuze mag maken die voor mij goed voelt, en ik veel blijdschap in ervaar, maar tegelijkertijd ook verdriet kan en mag voelen. En dat ik vanuit compassie voor mezelf ook naar die minder fijne emoties kan kijken. Niet wegstoppen en onderdrukken, maar er gewoon even te laten zijn voor wat het is.
Dus ik schreef eind december mijn ontslagbrief. Ik maakte deze bold move, and it feels good!
Zoals een vriendin van mij laatst mooi zei over deze keuze en de bijkomende emoties; ‘naast licht is er geen donker. En naast haat is er geen liefde.’
En de kaartjes die ik van de week voor mezelf trok waren spot on voor deze situatie:
“Geduld is kracht. Sommige dingen kosten tijd.”
“In de stilte vind je de antwoorden vanuit je hart”
”Intuïtie” – diep van binnen weet je het antwoord al, intuïtief weet jij precies wat goed voor je is. Het is de kunst je hoofd het zwijgen op te leggen. Wees stil. Zoek de eenzaamheid op om deze stem in jou de ruimte te geven. Volg je intuïtie, ook als je hoofd daar van alles van vindt.
Mijn gevoel volgen gaat steeds makkelijker. Maar ook bij mij is het nog steeds oefening baart kunt en ik leer door vallen en opstaan, precies zoals het voor mij bedoeld is.
Ik kijk uit naar alles wat er op mijn pad gaat komen.
Welke stappen ik ga zetten, welke lessen ik mag leren.
Naar alle mooie sessies die ik ga geven als full-time onderneemster, naar full-time NEI-therapeut.
Oh wat voelt dat tof om te zeggen.


